ข่าวทั่วไป, ประเภทดอกไม้

ดอกต้นชงโค

สมุนไพรชงโค มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า ดอกตีนวัว, เสี้ยวหวาน กะเฮอ สะเปซี (แม่ฮ่องสอน), เสี้ยวดอกแดง (ภาคเหนือ), ชงโค เสี้ยวเลื่อย (ภาคใต้) เป็นต้น

postcoloniality.org โดยเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของประเทศจีน รวมไปถึงฮ่องกง และทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ชงโค เป็นไม้ยืนต้นสูงประมาณ 5-15 เมตร กิ่งอ่อนมีขนปกคลุม ลักษณะของใบชงโคเป็นใบเดี่ยวคล้ายรูปหัวใจ ปลายของใบเว้าลึกมาก ปลายใบทั้งสองด้านกลมมนดูคล้ายใบแฝดติดกัน (คล้าย ๆ กับใบกาหลง) ส่วนลักษณะของผลจะเป็นฝักแบนคล้ายฝักถั่ว กว้างประมาณ 1.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร เมล็ดในฝักค่อนข้างแบน ฝักแก่จะแตกออกเป็นสองซีกตามความยาวของฝัก โดยเป็นต้นไม้ที่ผลัดใบในช่วงฤดูหนาว (ปลายปี) แล้วจะผลิใบในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม และเป็นต้นไม้ที่ชอบแสงแดด การเพาะปลูกจึงนิยมปลูกในที่มีแสงแดดตลอดทั้งวัน

ประโยชน์ของชงโค
ใบชงโคนำไปต้มช่วยรักษาอาการไอได้ (ใบ)
ช่วยแก้พิษไข้ร้อนจากเลือดและน้ำดี (ดอก)
ชงโคมีสรรพคุณใช้เป็นยาระบาย (ดอก, ราก)
ช่วยแก้อาการท้องเสีย (เปลือกต้น)
ช่วยแก้อาการท้องร่วง (เปลือกต้น)
ช่วยแก้บิด (ดอก, แก่น, เปลือกต้น)
ช่วยขับลมในกระเพาะ (ราก)
ช่วยขับปัสสาวะ (ใบ)
ใบชงโคใช้พอกฝีและแผลได้ (ใบ)
มักปลูกไว้เป็นไม้ดอกไม้ประดับบ้านและสวน เพื่อความสวยงาม ให้กลิ่นหอมชื่นใจ